Peter Dijk gebruikt in zijn schilderijen de landkaart als mogelijke interactie met de wereld. Als startpunt gebruikt hij de veranderende structuur van een stadsplattegrond zoals Grunn. Of verlaten plaatsen als gevolg van politieke en economische redenen zoals Heveskes en Gunkanjima. Of steden die dreigen te verdwijnen zoals Aleppo. In onze huidige cultuur staat het proces van versmelting en onderlinge acceptatie onder grote druk. Er lijkt geen ideaal meer te zijn. In zijn werk stelt hij deze onderwerpen aan de orde. Hij schildert met lagen, die refereren aan de aandrang om te verbergen en de wens om te vinden.