Toen de vrachtauto op haar auto crashte, knalde het leven in haar. Niets maakte haar meer bewust van het volop levend zijn dan de dood in de ogen gekeken te hebben. Zodra ze weer in een rolstoel actief kon zijn, wilde ze haar levendigheid vastleggen. Purificatie van haar leven door werkelijke schilderuren te maken die resulteren in schilderijen over het hier en nu. Mode is altijd nu! Morgen is het reeds vervangen. Ze schildert haar liefde voor mode zoals vele Nederlandse grootmeesters haar voorgingen. Hierin verwerkt ze symbolische boodschappen zoals een schildermeester het betaamt. Ze geniet van elk moment waarin ze structuren kan zien en voelen, de lichtval kan zoeken en vinden in de ogen en huid van haar muzen.